Waar kom ik eigenlijk voor?

Vrouw van midden 30 wist niet echt goed waarvoor ze nu eigenlijk kwam. Na wat praten en vragen stellen over wat er NU is vertelde ze dat ze op zoek was naar rust en regelmaat zowel werk als privé. Omdat de vrouw moeite heeft om naar haar gevoel te luisteren, in haar lijf te zitten heb ik met haar via een opstelling gekeken naar hoe patronen in haar leven zijn ontstaan.

In de opstelling heb ik met haar gekeken naar patronen en overtuigingen en lasten die voortkomen uit haar familielijn. Kenmerkend was haar relatie met haar inmiddels overleden vader en haar moeder die haar verlaten heeft op 1 jarige leeftijd.

Wat zich laat zien is dat de vrouw wegloopt van wat ze haar last noemt, eigenlijk herhaalt zich het patroon. Van haar moeder. Ook zij wilde eigenlijk weg. Weg van gezin, werk, verplichtingen. Als ze in – het systeem -  op het eind van haar leven staat ervaart ze rust (dood), tranen. De combinatie werken, kinderen en de drukte de zorg die kinderen meebrengen kan ze moeilijk hanteren mede omdat de zij als hoog sensitief persoon (HSP) veel prikkels binnenkrijgt.

Haar moeder wil ze niet zien doet er naar haar zeggen niet toe. Is als het ware dood voor haar. Toch neemt ze exact het patroon van haar moeder over. Ze herkent dit ook maar wil er niet aan toegeven omdat ze dat ziet als verliezen en het voelt ook niet goed naar de kinderen toe om weg te gaan. Terug naar de realiteit het nu ervaart ze dat het mogelijk moet zijn beiden te kunnen combineren. Bij je zelf blijven je eigen ding doen aan je eigen ontwikkeling werken en er zijn voor je kinderen. Hiervoor is nodig een goede afbakening, structuur, overzicht, zaken zelf kunnen sturen, controle over wat zich voor doet.
Uit de opstelling en coaching komt dat zij het beste werk kan zoeken of creëren waarin ze zelf de initiator is, sturing kan geven, de coördinatie heeft een functie waarin ze als het ware de spin in het web is. Ook een functie met een mensgerichte factor iets doen voor anderen. Na een stilte moment kwam ze zelf met het idee om iets te gaan doen of opzetten rondom het afhandelen van alle rompslomp rondom het overlijden van iemand.

‘De dubbele werkelijkheid”
“Een systemische vraag is ‘waar is iemand naartoe als hij innerlijk vertrekt, wie is hij trouw’. In de hartsverbinding met “gestorven” familieleden zit vaak een patroon van magische liefde. Dit maakt het gemakkelijker om “weg’ te gaan dan hier te blijven en deel uit te maken van de levenden. Het aanwezig zijn roept schuldgevoelens op. Vaak leef je als het ware in een dubbele werkelijkheid: terwijl je je in de aardse realiteit beweegt, luister je tegelijkertijd naar de roep van die andere wereld. De trekkracht is groot.” Theorie uit de maskermaker Wibe Veenbaas e.a.